schermafbeelding-2020-09-15-om-10-16-35

Nieuws / news

  • 20 september 2020: Wie hoort er bij jouw >wij<? Boekpresentatie van een heel locatie specifiek boek met een bijzondere verwijzing naar elders want voorin het boek staat duidelijk ‘voor iedereen die vastzit in kampen aan de randen van Europa’. Ik was erbij en keek erna.

    Dit is Nu: Jouw ‘wij’ en Corona 

    Van juni 2019 tot maart dit jaar was Jantine Wijnja voor haar project Hoe groot is jouw ‘wij’ regelmatig te vinden in de Drentse dorpen Annerveenschekanaal, Eexterveenschekanaal en Eexterveen. Daar bracht zij samen met de bewoners hun ervaring van hun omgeving én hun gevoel van verbinding en afzondering in kaart. Het resulterende boek – over zand en veen, import, roodborstjes, de gemiddelde mens, campingleven, koffie en meer – verschijnt zondag 20 september.

    Ondertussen loop Dit is Nu: Corona door en is er een nieuwe vragenlijst online!

    Jouw ‘wij’: voorpublicatie en bestelinformatie

    Het boek Wie hoort er bij jouw ‘wij’? is vormgegeven en voorzien van extra bijdragen door Catalogtree. Het wordt uitgegeven door Wintertuin | De Nieuwe Oost en is vanaf maandag 21 september te koop in hun webshop.
    (en vooruit, ook bij bol.com, maar bestel liever bij de makers).

    Nieuwsgierig? Een voorpublicatie is nu al te zien op de Notulen van het Onzichtbare! 

    DIT IS NU (JANTINE WIJNJA), JUNI 2019, IN ANNERVEENSCHEKANAAL

    Dus op 20 september om 14:30 is het feest (voor bewoners)! 

    De eindpresentatie van ‘Hoe groot is jouw ‘Wij’?’ omvat een boekpresentatie, voordrachten en muziek. De presentatie vindt plaats op het veld tussen Annerveenschekanaal, Eexterveen, Eexterveenschekanaal, Bareveld en Nieuwediep in. We zijn te gast op het land van Harm Jacob en Marga Speelman. Wethouder Co Lambert zal het eerste exemplaar van ‘Wie hoort er bij jouw ‘wij’?’ in ontvangst nemen. Dat boek is opgebouwd uit citaten uit de gesprekken die ik met jullie heb mogen voeren.
    De presentatie duurt een uur, is overdekt en verloopt volgens de dan geldende regels van het RIVM.

    Zondag 20 september 14:30 – 15:30 in het veld tussen de dorpen in. 
    Toegang via Dorpsstraat 13, Eexterveen. 
    De toegang tot het veld is links van de boerderij van Harm Jacob en Marga, via de oprit. Er kan achter de boerderij geparkeerd worden.

    Laarzen aan en gaan!  De presentatie is in de buitenlucht, maar wel overdekt. Na aankomst op dorpsstraat 13 loop je ca 900 meter door het veld: laarzen aan dus, en neem bij slecht weer vooral een paraplu mee. Er is koffie en thee om ook bij fris weer warm te blijven.

    Slecht ter been? Laat weten dat je komt! Dan rijden we je naar de presentatie toe en houden een stoel voor je vrij. Graag uiterlijk 17 september laten weten als je hier gebruik van wilt maken.

    Terug met een boek. De aanwezigen ontvangen ter plekke een exemplaar van ‘Wie hoort er bij jouw ‘wij’?’ Kun je er niet bij zijn maar wil je wel graag een boek ontvangen? geef het vóór 17 september door (naam, straat, huisnummer), dan zorgen we dat er een exemplaar bij je terecht komt.

    Na 20 september is het boek te koop via https://shop.denieuweoost.nl/ en via bol.com

  • MAART 2020:
    TAIR in Wales
    TAIR in Wales

    Ik vertel je bij deze graag over mijn avonturen van de afgelopen tijd en je met liefde wijzen op de volgende stap in het DIT IS NU project van Jantine Wijnja, een project dat grip probeert te krijgen op NU en waar ik graag bij betrokken blijf. Verder probeer ik je ook wat te zeggen over het maken van kunst in een tijd van veelheid. Maar het meest wil ik gewoon even contact maken, hoi zeggen terwijl ik ook gewoon heel stil wil zijn. Deze brief gaat daarom juist misschien over avonturen, liefde and kunst.
    I hereby tell you about my adventures of the past months and with love point out to you a wonderful step in the THIS IS NOW project by Jantine Wijnja, a project that tries to get a grip on NOW, a project I like to stay involved. I will also try to tell you something about making art in a time of multitude. But mostly I just want to make contact, say hi although I want to be very silent at the same time. This letter therefore maybe is about adventures, love and art.

    Vorig jaar was ik vooral bezig met inhoudelijk werken aan The Saddest Show on Earth (1972-2022), een concept-project. In een aantekening schreef ik erover: ‘wereldwijd gaan we door de historische gebeurtenis van het betreden van een nieuw tijdperk en deze traumatische gebeurtenis zal ons scheiden van het verleden / en gevoelens van verlies creëren die lokaal merkbaar zullen zijn’ en daar voegde ik aan toe: ‘We komen een tijd binnen waar de natuur geen heilig stuk mooi-igheid meer is maar een moraal vrije omgeving waar we leren dat er gewoon rampen gebeuren zonder mening, er dus zaken verloren gaan, met grote verliezen en geluk maar er zal geen fraaie prachtige natuur meer zijn dat centrale gegeven verdwijnt daarmee uit ons leven’.

    Last year I was mainly working on the content of The Saddest Show on Earth (1972-2022), a concept project. In a note I wrote: ‘worldwide we are going through the historical event of entering a new era and this traumatic event will separate us from the past / and create feelings of loss that will be locally noticeable’ and I added : ‘We enter a time where nature is no longer a sacred piece of beauty but a morally free environment where we learn that disasters just happen, without opinion, with great losses and happiness, but there will be no beautiful nature left that central fact disappears from our lives’.

    PORTFOLIO FOR THE SCHOOL FOR THE HAPPY APOCALYPS

    Intussen schreef ik, op zoek naar inkomen, aanvragen en voorstellen met titels als The School for the Happy Apocalyps en een operateske herziening van De Hond, een concert voor 40 honden uit 1997 (On-line research video beschikbaar op verzoek). Na eenentwintig afwijzingen ontving ik een prachtige opdracht voor het St Fagans Museum bij Cardiff en mocht dus vanaf begin oktober in Wales gaan werken aan Change & Place 2050, een te maken tentoonstelling over de toekomst met oude dingen. Heerlijk!

    In the meantime, in search of income, I wrote requests and proposals baring titles like The School for the Happy Apocalypse and an operational revision of The Dog, a concert for 40 dogs from 1997 (On-line research video available on request). After twenty-one rejections I received a wonderful assignment for the St Fagans Museum in Cardiff and from the beginning of October 2019 I was allowed to work in Wales on Change & Place 2050, a possible exhibition about the future with old things. Wonderful!

    Over Change & Place 2050 (later gewijzigd in THE FUTURE HAS A PAST):

    Het project ontwikkelt zich door een reeks workshops op verschillende locaties die verband houden met verschillende geschiedenissen, vaak gepresenteerd als diner of lunch. In elke workshop proberen we de toekomst te modelleren aan de hand van de gepresenteerde ideeën en objecten. We zien dat er een wens is om in de gewenste toekomst het sociale weer centraal te stellen. Het lijkt erop dat zowel het kapitalisme als de bezorgdheid over het milieu onze gedachten verstoren bij het denken over die toekomst. In een van de workshops werd gezegd: “de toekomst is nu en dat mocht niet gebeuren”. ‘

    About Change & Place 2050 (later on the title changed into THE FUTURE HAS A PAST):

    Is developing through; a series of workshops on different sites connected to different histories, often being presented as a diner or lunch. In general we conclude that there is a desire to bring back the social to the centre of attention in the future desired. It seems both capitalism and environmental concerns disturb our thoughts in how to think about the future. As said in one of the workshops: “the future is now, and that was not supposed to happen”.’

    Nu zijn we inmiddels bijna zes maanden verder en ben ik weer terug in Nederland. Het project staat stil en het gevoel van een breuk met het verleden lijkt sterker dan ooit. Met de plotselinge breuk zie ik nog duidelijker de woorden van Erin Manning uit haar The Minor Gesture voor me; ‘This art work is becoming a project that ‘acts as a bridge toward new processes, new pathways’.‘To speak of a “way” is to dwell on the process itself, on its manner of becoming’ (p47).  ‘Art as a “way” is not yet about an object, about a form, or a content. It is still on its way’.

    JAKE AND VALENTINE

    Now we are almost six months further and I am back in the Netherlands. The project is on hold and the sense of a break with the past seems stronger than ever. With this sudden break I see even more clearly the words of Erin Manning from her The Minor Gesture; ‘This art work is becoming a project that “acts as a bridge toward new processes, new pathways”. To speak of a “way” is to dwell on the process itself, on its manner of becoming ‘. ‘Art as a” way “is not yet about an object, about a form, or a content. It is still on its way’.

    Ik heb nu in ieder geval even de tijd om de documentatie te maken voor de Levende Bibliotheek die in de tentoonstelling THE FUTURE HAS A PAST gepland staat. Voor de kaft gebruik ik textiel van Laura Ashley, het winst-bedrijf dat probeert geld te krijgen uit COVID-19 fondsen voor hun failissement dat er al maanden, zo niet jaren, aan zat te komen. Duck and Cover** blijft een leuk thema voor kleine en grote rampen.

    At least now I have some time to prepare the documentation for the Living Library planned in the THE FUTURE HAS A PAST exhibition . For the cover, I use textiles from Laura Ashley, the for-profit company who is trying to get money from COVID-19 funds for their bankruptcy that was coming for months, if not years. Duck and Cover ** remains a fun theme for small and large disasters.

    DUCK AND COVER!! 

    Nu over naar Jantine Wijnja voor een bericht over het project DIT IS NU.

    (De tekst heb ik volledig overgenomen van Jantine Wijnja, sorry this in Dutch only)

     

    Dit is nu***, Corona editie. De werkelijkheid van straks ontstaat nu om ons heen.
    Wat zie jij veranderen? 

    Voor iedereen is de werkelijkheid van nu een andere dan die van een paar weken geleden. Soms eng, soms mooi, soms verrassend of juist saai. Soms eenzaam.
    We weten niet hoe het verder gaat. Wel dat de wereld ná Corona een andere zal zijn dan die ervoor.
    De werkelijkheid van straks ontstaat nu om ons heen.
    Wat zie jij veranderen?

    Om in kaart te brengen wat wij samen zien, heb ik een korte vragenlijst opgesteld. Je vindt hem hier. Deelname is anoniem. Stuur hem ook gerust door naar anderen. 
    De eerste resultaten zet ik rond 27 maart op www.ditisnu.nl, samen nieuwe vragen. Later meedoen is geen probleem, het verzamelen gaat gewoon door.

    Heb je deze mail doorgestuurd gekregen en wil je op de hoogte blijven? stuur dan een berichtje met ‘ik meld me aan’ naar info@ditisnu.nl.

    Doe je mee?

    DIT IS NU IN ANNERVEENSCHEKANAAL, FOTO: JANTINE WIJNJA

    ‘If I can’t dance I don’t want to be part of your revolution’****:

    In de prachtige samenwerking in het project Change & Place 2050 was ik tegen een mooie inhoudelijke uitdaging aangelopen die kort gezegd ging over de verhouding tussen de politiek van de economie en die van een ecologie.

    Om een ​​beter begrip te krijgen van wat zo uitdagend was in het project, tekende ik een tijdlijn met het hele werkproces waarin duidelijk zichtbaar werd dat er een communicatieprobleem ontstond toen de onderzoeksfase was voltooid en we begonnen met het maken van scènes en scenografieën. Iets gaan maken en iets maken wordt sterk beïnvloed door wat mogelijk wordt gemaakt in de samenwerking, met de samen genomen beslissingen en in ons geval de wens om de wereld in te trekken. Maar elke keer dat we aandacht schonken aan dat soort zaken, kwamen er meer formele vragen naar boven, waardoor we niet konden “dansen”. Op de een of andere manier bleef er geen energie over om zich tot de buitenwereld te verhouden. Maar door kunst uit te nodigen als discipline, met een kunstenaar en jongeren erbij, betekent dat in mijn ogen energie overhandigen. Het gaat immers om gelijkheid en gedeeld eigendom van een project. Het ‘If I can’t dance … ‘ statement is vooral een politieke verklaring die eist dat we samenwerken met gelijke kansen, dat vereist dus een herverdeling van energie. Het oude systeem kan niet alle energie vasthouden. De nieuwe betrokkenen hebben energie nodig om het maken van een tentoonstelling opnieuw uit te vinden. Voor mij lijkt dit te spreken over een ​​algemener begrip van duurzaamheid en gastvrijheid; samenwerking betekent herverdelen.

    In the wonderful collaboration in the Change & Place 2050 project, I ran into a nice substantive challenge about the relationship between the politics of the economy and that of an ecology.

    To get a better understanding of what was so challenging in the project I drew a timeline containing the whole process and it showed some kind of trouble, a difficulty in the communication that started when the research fase was finished and we started creating scenes and scenographies. Going to make something, and making something is strongly influenced by what is made possible in the cooperation with the decisions made together and our specific desire to move into the world. But every time when we gave attention to these things more formal questions arose, it prevented us from “dancing”. Somehow no energy was left over to relate to the outside world. But by inviting art as a discipline, with an artist and young people involved, it means handing over energy. It involves equality and ownership. The ‘if I can’t dance’ statement is above all a political statement that demands to be able to cooperate with equal opportunities, which implies a re-distribution of energy. The old system cannot hold on to all energy. The new people involved need energy to re-invent “making an exhibition”. To me this seems to talk of a more general sense of sustainability and hospitality; cooperation means re-distribution.

    Ik denk aan de oprichting van een Do It Yourself Together Theatre Company!

    I think of starting a Do It Yourself Together Theatre Company!

    Zie je binnenkort, X

    See you soon, X

    Henry

    https://www.lwbooks.co.uk/new-formations/70/the-production-of-subjectivity-from-transindividuality-to-the-commons

    **Duck and Cover (https://www.youtube.com/watch?v=IKqXu-5jw60) staring Bert the Turtle is a 1951 Civil Defense Film Written by Raymond J. Mauer and directed by Anthony Rizzo of Archer Productions and made with the help of schoolchildren from New York City and Astoria, New York, it was shown in schools as the cornerstone of the government’s “duck and cover” public awareness campaign.

    ***Dit is Nu is een meerjarig multidisciplinair project dat in kaart wil brengen hoe Nederland aanvoelt voor wie zich hier bevindt. Dat doet Dit is Nu door in te zoomen op de ervaring van het alledaagse. Tot een week geleden richtte Dit is Nu zich helemaal op het wij-gevoel van drie Drentse dorpen. Dat gaat straks weer onverminderd verder. Maar nu eerst dit…
    **** Emma Goldman (27 June 1869 – 14 May 1940) was a Russian writer, feministanarchistatheist and wrote in ‘Living a life’

    EXPERIMENTS

    Oktober 2019: Met een prachtige werktitel, Wales Tomorrow, mag ik, met St. Fagan’s National Museum of History, werken aan een tentoonstelling die gaat openen in juni 2020. Hiervoor heb ik een concept geschreven dat gaat over verandering en plek in het jaar 2050 en waar ik de komende negen maanden aan zal werken. De TAIR is meeverhuisd naar Wales en ik ben blij om te kunnen zeggen dat ik met een pracht team hier aan de slag kan. Voor meer info, klik hier.

    October 2019: Cymry Yfory or Wales Tomorrow is the working title for an exhibition to open in June 2020. Alongside this working title I have written a concept on change and place in the year 2050 that we will develop in the next 9 months as the key concept to this exhibtion. I am happy to share with you that I am the invited artist to do all of this together with a wonderful team set up by St. Fagan’s National Museum of History. For more info, click here.

    ENTERING WALES (PIC: CRAIG TITCHENER)

    Mei 2019: Lieve lezer, (English translations in pink)

    Er is zoveel te vertellen en er moet nog veel meer verteld worden. Waar te beginnen? De afgelopen maand was ik in Athene waar ik samen met Katie Ward en een paar andere prachtige makers een werkverblijf deed die we zelf hadden veroorzaakt. Ja, gewoon afgestudeerde theatermakers on the road die lekker hun ding doen. Met dank aan Aparamillon, Duncen Dance Center en prachtmensen als Marieke Splinter. Ik werkte vooral aan mijn The Saddest Show on Earth. Maar niet getreurd hoor er is alleen goed nieuws. Toch? Of toch niet en stond ik 22 mei om 5.50 AM naast mijn bed na een aardbeving? Wil iemand mij iets vertellen? Jij misschien?

    There is so much to tell and much more needs to be told. Where to start? Last month I was in Athens, where Katie Ward and I and a few other wonderful people did a working residence that we had caused ourselves. Yes, just graduated theater makers on the road who enjoy doing their thing. Thanks to Aparamillon, Duncen Dance Center and wonderful people like Marieke Splinter. I mainly worked on my The Saddest Show on Earth. But don’t worry there is only good news. Yet? Or not, and was I standing by my bed on May 22 at 5.50 AM after an earthquake? Does anyone want to tell me something? Maybe you?

    Wat gaat er binnenkort nog gebeuren? Komende vrijdag 7 juni is er een grote bijeenkomst van Jongeren in Appingedam en ik help door een workshop te geven met de naam DO IT YOURSELF TOGETHER (ja, lekker samen zelf doen! Ja, alsof ik ineens iets anders zou gaan doen?). Zie de JOT website.

    What is going to happen soon? This Friday, June 7, there is a large gathering of young people in Appingedam and I help by giving a workshop called DO IT YOURSELF TOGETHER (yes, do it together yourself! As if I would suddenly do something else?). See the JOT website.

    Af en toe grijp ik in deze nieuwsbrief ook even terug op wat al gebeurt is. De afgelopen maanden was er twee keer een rommelmarkt met extra’s in Egberts Lent, die mooie historische boerderij in Nieuw Annerveen, waar ik een mooi klein werkplaatsje heb. We werkten o.a. samen met Commonfare die er na die tijd weer mooie filmpjes van maakte. Natuurlijk waren er oude bekenden dus dan zie je ineens Hannegijs Jonker in een filmpje. Wie? Hannegijs Jonker, net afgestudeerd theaterdocent en de laatste bewoner van de PAIR. In het najaar van 2018 woonde Hannegijs in de PAIR en werkte vanuit daar aan haar studie en werk. Kijk maar eens op haar blog .

    Occasionally in this newsletter I also look back on what already happened. In recent months there has been a flea market with extras twice in Egberts Lent, that beautiful historic farm in Nieuw Annerveen, where I have a nice little workshop. We worked together with Commonfare, among others, who made beautiful videos of it again after that time. Of course there were old acquaintances so now you can see Hannegijs Jonker in a Commonfare interview. Who? Hannegijs Jonker, recently graduated theater teacher and the last resident of the PAIR. In the fall of 2018, Hannegijs lived in the PAIR and worked on her studies and work from there. Take a look at her blog.

    DIT IS NU, BOEKPRESENTATIE IN JUNI 2017 NA PRACHTIGE REIS IN 2016

    En weer naar het nu! Deze week begint het vervolg van DIT IS NU van Jantine Wijnja met het thema Hoe groot is jouw wij? Dit is Nu gaat een jaar lang in op het wij-gevoel van de bewoners van Annerveenschekanaal, Eexterveenschekanaal en Eexterveen. En keert de houten wagon, de TAIR, terug naar de veenkolonien, want Jantine gaat er mee op pad. Wie had dat gedacht? Ja, Jantine stelt vragen als: Welke verschillende soorten ‘wij’ zijn er, wie past erin en hoe rekbaar is het? Met iedereen die mee willen doen gaat ze het Wij-gevoel in kaart brengen om mogelijke recepten voor verbinding of zelfs isolatie te maken. … en natuurlijk komt er weer een boek. Hoe groot is jouw wij? is het tweede onderdeel van het meerjarige project Dit is Nu. Hier lees je meer over. Volgens mij past dit project goed in mijn visie dat ieder project kan voldoen aan drie steekwoorden: school, bibliotheek en werkplaats. Maar met enige nostalgie naar Once upon a time in het veen kun je natuurlijk ook gewoon de wagon komen bekijken zoals ie er nu bij staat. Vanaf komend vrijdag om te beginnen bij Bric & Brac te Annerveenschekanaal.

    And back to the now! This week the continuation of THIS IS NOW by Jantine Wijnja starts with the theme How Big Is Your We? This is Now deals for a year with the sense of we of the residents of Annerveenschekanaal, Eexterveenschekanaal and Eexterveen. And the wooden wagon, the TAIR, returns to the peat colonies, because Jantine is going to use it. Jantine will ask questions such as: What different types of “we” are there, who fits in and how stretchable is it? With everyone who wants to participate, she will map out the We-feeling to make possible recipes for connection or even isolation. … and of course there will be another book. How big is your we? is the second part of the multi-year project Dit is Nu. I think this project fits in well with my vision that every project can meet three key words: school, library and workplace. But with some nostalgia towards Once upon a time in het veen you can also just come and see the wagon as it is. Starting this Friday at Bric & Brac in Annerveenschekanaal.

    Dan nu een woord van afscheid. Beste mensen, dank jullie voor de door jullie getoonde interesse in de PAIR vanaf 2009. Wat een prachtige reis was het. Van Allardsoog via oa. Scheveningen en Coevorden naar de Dollard en Smalle Ee om uiteindelijk te landen in Groningen. En daar houdt het op. Na veel mitsen en maren ben ik op zoek gegaan naar gegadigden die de PAIR zouden willen overnemen, het liefst in zijn huidige vorm, als artistieke werkplek. En ik geloof dat het gelukt is. Marscha en Laurens gaan er mee aan de slag en we horen vast wat er gaat gebeuren. Ik ga in ieder geval weer on the road en als je kijkt naar wat ik heb gedaan in de afgelopen jaren dan maak ik meestal tafels, bouw ik huizen en maak ik reisjes. Theatrale verhalen met de wereld, met elkaar en met mij erbij.

    Now a word of farewell. Dear people, thank you for your interest in the PAIR from 2009. What a wonderful trip it was. Van Allardsoog via. Scheveningen and Coevorden to the Dollard and Smalle Ee to eventually land in Groningen. And there it ends. After many hassles, I started looking for candidates who would like to take over the PAIR, preferably in its current form, as an artistic workplace. And I believe it worked. Marscha and Laurens are going to work with it and we will hear what will happen. In any case, I go back on the road and if you look at what I have done in recent years, I usually make tables, build houses and make trips. Theatrical stories with the world, with each other and with me present.

    Intussen blijf ik dus zoals gezegd lekker onderweg waarmee de landschaps bibliotheek ook altijd langzaam blijft doorgroeien. Recentelijk kreeg ik van Martina dal Brollo het prachtige boek Walkscapes.

    Zie je binnenkort, X

    In the meantime, I keep on the road, so the landscape library always keeps growing. Recently I got the beautiful book Walkscapes from Martina dal Brollo.  See you soon, X Henry

    Ps 23 juni ben ik onderdeel van het afstuderen van Alicja Ignaczak, in haar werk inSENSE, tijdens de eindexamenexpositie van de Minerva, dus Energieweg 10, 9743 AN Groningen van 13:30 – 14:00.

    Ps 23 June I am part of Alicja Ignaczak’s graduation, in her work in SENSE, during the Minerva graduation exhibition, so Energieweg 10, 9743 AN Groningen from 13:30 – 14:00.

    Older news:

    Great videos to be found at Commonfare.net with people talking about commoning, sharing, making etc in the context of the fleemarket in Egberts Lent where the TAIR residence attended as pancake station:

     

    1 September 2015: ON THE ROAD. Landscape labs en de TAIR gaan op pad. Een nieuwe reis begint. We gaan op weg. De uitkomst is ongewis. Maar onderweg wordt het vast duidelijker. Dinsdag 2 september vertrekt de TAIR richting Vlieland voor Welcome to the waterbubble op Into the great white open. En we keren 7 september terug naar de vaste wal en gaan dan naar De Oerfloed, de leertuin van de Leerschool Permacultuur Friesland. Vanaf daar is het nog niet helemaal duidelijk hoe en waar de reis naar toe gaat. Op het verlanglijstje staan: Blokhuispoort te Leeuwarden, 15 jaar Kunsthuis Syb te Beetsterzwaag, Een aardappelwestern in Den Andel, Erica, Arnhem, Den Haag….

    1st of September 2015. ON THE ROAD. Landscape labs and the TAIR or on the move. A new journey begins. We are going on the road. The final destination is not known to us. But along the way things will get clearer. Tuesday the 2nd of september we travel to the island of Vlieland for Welcome to the waterbubble on the  Into the great white open festival. And return on the 7th to Harlingen to drive toDe Oerfloed, school for perma culture, near Leeuwarden. From there it is uncertain where and how we are traveling. The wishlist contains: Blokhuispoort in Leeuwarden, attending 15 jaar Kunsthuis Syb in Beetsterzwaag, seeing a show in Den Andel, Erica, Arnhem, Den Haag….

    website waterbubble

     

     

     

     

     

     

     

    26 augustus 2015: Sneller kan haast niet, de eerste kunstenaar die reageert op de Transartists pagina door het sturen van een anzichtkaart met een verzoek om verblijf in ruil voor een boek.

    26th of august 2015: It could not have been quicker I think, the first artist to respons on the Transartists page send in a postcard with a request to stay in exchange for a book.

    DSCN3395_603

     

     

     

     

     

     

     

    18 augustus 2015: Transartists vermeld de TAIR op haar website. De TAIR is nu echt een Tiny Residence en kan geboekt worden in ruil voor een boek, een film of een workshop. Zie hier de link. De eerste locatie voor de TAIR is Egbert’s Lent, een prachtige historische boerderij in de Veenkolonien. Deze boerderij is tevens de artistieke broedplek De Laadplaats.

    18th of august 2015: Transartists organisation puts the TAIR residence in her program. The TAIR is there and can be booked in exchange for a book, a film or a workshop. See the link here. The first location for the TAIR is Egebert’s Lent, a historical farm in the former peat colonies. The farm is the artistic nest for De Laadplaats.

    Schermafbeelding 2015-08-18 om 10.51.27

     

     

     

     

     

    10-15 augustus 2015: Tiny Artist-In-Residence staat week lang bij Timmerdorp Groningen. Als onderdak voor HJA die een week lang meehelpt. Het zonnepaneel doet het uitstekend en de nonolet zit heerlijk. Wel veel vliegjes ‘snachts.

    10th until 15th of august 2015: TAIR is at the Timmerdorp Groningen. As a shelter for HJA who is helping out there all week. The solar panel functions beautifully and the flush water free toilet is comfortable. 

    website timmerdorp journaal

     

     

     

     

     

     

    5 augustus 2015: website Landscape labs online! Met dank aan Marlies Molema. De website heeft nieuws en informatie over o.a. de nieuwe Tiny Artist-In-Residence. Mocht je aanvullingen hebben of suggesties hebben voor verbeteringen, of anderszins iets met ons willen delen mail dan met henry@landscapelabs.nl.

    5th of august 2015: website Landscape labs is online! With the help of Marlies Molema. The website brings news and developments around TAIR and other projects. For contributions or suggestions, improvements and other info please mail henry@landscapelabs.nl.

    website ll homepage